⚽ Από πολύ νωρίς...Από πολύ νωρίς γίνεται αισθητό το πλεονέκτημα που έχει το ποδόσφαιρο, σε σχέση με τα υπόλοιπα αθλήματα, στις επιλογές των παιδιών ως άθλημα με το οποίο θα ασχοληθούν. Και αυτό είναι, ως έναν βαθμό, αδικαιολόγητο για την εποχή μας, αφού βλέπουμε άνθιση σε όλα τα αθλήματα. 🏀🏐🏊
Τα κορίτσια, στην πλειοψηφία τους, δεν παρουσιάζουν τον ίδιο ενθουσιασμό, καθώς από τη φύση τους αλλά και από τις επιρροές των μεγαλύτερων —με τη βοήθεια και των στερεοτύπων περί «κοριτσίστικων» και «αγορίστικων» αθλημάτων, που καλώς ή κακώς εξακολουθούν να υπάρχουν— επιλέγουν δραστηριότητες και αθλήματα χωρίς επαφή ή άλλα που συνοδεύονται από μουσική. 🎀🎶
Από την άλλη, τα αγόρια δείχνουν μεγάλο ενθουσιασμό, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, μετά από τις πρώτες τους επαφές με τη «στρογγυλή θεά». ⚽
Εκτός αυτού, δέχονται και έναν συνεχή βομβαρδισμό ποδοσφαιρικών εικόνων και γεγονότων από την τηλεόραση, τον κοινωνικό τους περίγυρο και το σχολείο. 📺🏫👥
Όμως, δεν χρειάζεται να πάμε τόσο μακριά. Πριν ακόμη αντικρίσουν με τα μάτια τους για πρώτη φορά αυτόν τον κόσμο, όντας ακόμα στην κοιλιά της μητέρας τους, ακούνε τη φράση:
«Κλωτσάει! Ποδοσφαιριστής θα γίνει!» 👶⚽
Μετά από όλα αυτά, είναι φανερό πως η πλειοψηφία των νεαρών μας φίλων, από την ηλικία των 4-5 ετών, είναι «καταδικασμένοι» στην ίδια ασχολία, στο ίδιο παιχνίδι, στον ίδιο τρόπο ζωής.
❓«Καταδίκη» για ένα παιδί 5 χρονών;Τώρα βέβαια, πώς γίνεται να χρησιμοποιηθεί η λέξη «καταδίκη» για ένα παιδί 5 χρονών; Μήπως είναι υπερβολική;
Καθόλου.
Με την ανάπτυξη που, καλώς ή κακώς, έχει γνωρίσει το ποδόσφαιρο τις τελευταίες δεκαετίες, και κυρίως μετά το 2005, όλα έχουν γίνει πιο γρήγορα. Πιο γρήγορα από ποτέ. ⏱️
Όταν βλέπουμε παιδιά 16 και 17 χρονών να αποτελούν μέρος του ρόστερ θρυλικών ομάδων στα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, τότε είναι φανερό πως αυτά τα παιδιά έχουν ήδη τουλάχιστον 10 χρόνια ποδοσφαιρικού υποβάθρου. 🌍🏆
Άρα, αν αναλογιστεί κανείς επαγγελματική προπόνηση και συμπεριφορά από τα 5 ή τα 6 έτη, τότε επανέρχομαι στην «καταδίκη» που προανέφερα.
Οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους σε ακαδημίες από πολύ μικρή ηλικία. Ακόμα και λίγες εβδομάδες αφού τα παιδιά τους έχουν αρχίσει να περπατούν, σπεύδουν να προλάβουν να «δημιουργήσουν» τον επόμενο αστέρα του ποδοσφαίρου, το λεγόμενο σήμερα next big thing, που μπορεί στο μέλλον να κοστίζει 150, 200 ή και 500 εκατομμύρια. 💰
⏸️ Για ένα λεπτό...«Thing»; Δηλαδή, σε ελληνική μετάφραση, «πράγμα».
Οι γονείς τρέχουν με στόχο και όνειρο να κάνουν το παιδί τους... ένα μεγάλο «πράγμα». 🤔
Και κάτι ακόμα:
150, 200 ή 500 εκατομμύρια για ένα παιδί 18-19 χρονών —συνήθως τότε γίνονται αυτά τα συμβόλαια— τη στιγμή που με αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να σωθούν χιλιάδες ζωές σε όλο τον πλανήτη από βέβαιο θάνατο... 🌍💔
😔 Οι θυσίεςΣυνεχίζοντας στο θέμα μας, σε αυτά τα 10-12 χρόνια, μέχρι το παιδί να γίνει 17-18 ετών, έχει κάνει τόσες πολλές θυσίες, όσες μπορεί να μην κάνει ποτέ ένας άλλος άνθρωπος σε ολόκληρη τη ζωή του.
Χαμένες εκδρομές γιατί παίζει αγώνα. 🚌
Χαμένες πρωινές ώρες γιατί είναι κουρασμένο από τη χθεσινή βραδινή προπόνηση. 😴
Χαμένες βόλτες με το ποδήλατο γιατί υπάρχει κίνδυνος να χτυπήσει. 🚲
Χαμένα ξενύχτια με φίλους. 🌙
Χαμένη εκπαίδευση και χαμηλοί βαθμοί, επειδή «εγώ θα γίνω ποδοσφαιριστής». 📚
Χαμένες βάσεις μιας ανέμελης ζωής. 💭
Και κάπου εκεί εμφανίζονται και οι γνωστές ατάκες:
— «Μην παίζει κανείς στο προαύλιο του σχολείου με τα άλλα παιδιά που δεν ξέρουν μπάλα και θα σας χτυπήσουν.»
— «Δεν θα συμμετάσχει κανένας σας στους σχολικούς αγώνες του σχολείου σας.»
— «Μα κύριε, όλοι από εμάς περιμένουν, θα είναι όλο το σχολείο στο γήπεδο για να μας αποθεώσει.»
— «Έχουμε σημαντικούς αγώνες μπροστά μας. Δεν σας χρειάζονται οι σχολικοί αγώνες. Πρέπει να πάρουμε το πρωτάθλημα.»
Μερικοί all-time classic, δυστυχώς, διάλογοι προπονητών με εφήβους. 😞
🏁 Ο πρωταθλητισμός και το τίμημά τουΓενικότερα, όταν σηκώνεται η ταμπέλα του πρωταθλητισμού, ένα παιδί —αλλά και ένας ενήλικας— ξεκινά χαμένος, με στόχο να κερδίσει περισσότερα από όσα έχασε, επιδιώκοντας την εκπλήρωση του στόχου του και πιέζοντας τον εαυτό του στα άκρα. 🧠💥
Ελάχιστα παιδιά λαμβάνουν την ανταμοιβή αυτού του ρίσκου: να τα παρατήσουν όλα και να ασχοληθούν αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο, πετυχαίνοντας μια μεγάλη μεταγραφή και εξασφαλίζοντας οικονομικά το υπόλοιπο της ζωής τους και της οικογένειάς τους. 🏆💸
Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι πετυχαίνουν το όνειρό τους και κάνουν το χόμπι τους επάγγελμα — κάτι πραγματικά αξιοθαύμαστο. ⭐
Μερικά παιδιά είναι τυχερά και αρκετά ταλαντούχα, ώστε να διαπρέψουν τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στο σχολείο, κατοχυρώνοντας μια σχολή ως εναλλακτική λύση, σε περίπτωση που δεν συνεχιστεί η ανοδική τους ποδοσφαιρική πορεία, για παράδειγμα λόγω τραυματισμού. 🎓
Αρκετά παιδιά, επίσης, εγκαταλείπουν τον ποδοσφαιρικό πρωταθλητισμό, έστω και στην τελευταία τάξη του λυκείου, και καταφέρνουν να εξασφαλίσουν μια σχολή, ώστε να έχουν στο μέλλον ένα επάγγελμα.
⚠️ Η σκληρή πραγματικότηταΔυστυχώς, όμως, η μεγαλύτερη πλειοψηφία των παιδιών εγκαταλείπει το σχολείο και την υπόλοιπη ζωή της από μικρή ηλικία, για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο ποδοσφαιρικό όνειρο.
Συνήθως, όμως, για τους περισσότερους —και ειδικά στην Ελλάδα— αυτό παραμένει ένα ανεκπλήρωτο όνειρο. 🇬🇷
Γιατί όταν κάποιος στοχεύει στην Α’ Εθνική και καταλήγει, πριν καν συμπληρώσει τα 20 του χρόνια, να παίζει ερασιτεχνικά ή σε τοπικά πρωταθλήματα μαζί με άλλους που δεν έχουν θυσιάσει τίποτα και απλώς κάνουν το χόμπι τους... μάλλον απέτυχε.
Και τότε έρχονται στο προσκήνιο τα εξής ερωτήματα:
— Μήπως δεν άξιζαν όλα αυτά;
— Γιατί δεν με θέλουν στην πρώτη ομάδα, αφού ο ξένος παίκτης που έφεραν δεν είναι καλύτερός μου;
— Γιατί να πάθω σοβαρό τραυματισμό έναν μήνα πριν υπογράψω συμβόλαιο; 🤕
Πολλά ερωτήματα. Και ακόμη περισσότερες απαντήσεις.
🗣️ ΚλείνονταςΚλείνοντας, σαν φοιτητής γυμναστικής ακαδημίας και ποδοσφαιριστής που έκανε πρωταθλητισμό από τα 9 έως τα 19 του χρόνια, που έκανε αμέτρητες θυσίες, που έπαθε ρήξη χιαστού και πολλούς ακόμη τραυματισμούς σε κρίσιμες περιόδους για την καριέρα του, έχω να δηλώσω το εξής:
Όλοι οι γυμναστές και οι προπονητές πρέπει να βοηθούν τους γονείς να επιλέγουν μέσα από μια ποικιλία αθλημάτων για τα παιδιά τους. 🧒🏽🏃♂️🏀🏐
Και όποια κι αν είναι η επιλογή τους, να μην βιάζονται να κάνουν τα αγγελούδια τους πρωταθλητές. 👼🏆
Το ταλέντο είναι δύσκολο να το κρύψει κανείς. Και αυτό δεν πρέπει να σας αγχώνει.
Είναι σίγουρο πως ο Messi και ο Ronaldo θα πετύχαιναν ως ποδοσφαιριστές σε όποια εποχή κι αν γεννιούνταν και σε όποιον πλανήτη κι αν ζούσαν, γιατί έχουν υπερβολικό ταλέντο και χάρισμα — όχι επειδή οι γονείς τους νοιάστηκαν περισσότερο από άλλους γονείς. 🌟
Τέλος, θεωρώ πως το ποδόσφαιρο δίκαια είναι ο βασιλιάς των σπορ. 👑⚽
Έχει τους περισσότερους θεατές σε όλο τον κόσμο, έχει ενώσει λαούς, έχει σταματήσει πόλεμο για 48 ολόκληρες ώρες και δεν σταματά να χαρίζει αμέτρητες χαρές, συγκινήσεις και στιγμές διασκέδασης σε όλο τον κόσμο, κάθε στιγμή που περνάει. 🌍❤️
Ας μην ξεχνάμε όμως κάτι πολύ σημαντικό:
⚽ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.
📝 Πηγή: Άρης Γιάρας
🏅 Ιδιότητα: Γυμναστής
Τα κορίτσια, στην πλειοψηφία τους, δεν παρουσιάζουν τον ίδιο ενθουσιασμό, καθώς από τη φύση τους αλλά και από τις επιρροές των μεγαλύτερων —με τη βοήθεια και των στερεοτύπων περί «κοριτσίστικων» και «αγορίστικων» αθλημάτων, που καλώς ή κακώς εξακολουθούν να υπάρχουν— επιλέγουν δραστηριότητες και αθλήματα χωρίς επαφή ή άλλα που συνοδεύονται από μουσική. 🎀🎶
Από την άλλη, τα αγόρια δείχνουν μεγάλο ενθουσιασμό, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, μετά από τις πρώτες τους επαφές με τη «στρογγυλή θεά». ⚽
Εκτός αυτού, δέχονται και έναν συνεχή βομβαρδισμό ποδοσφαιρικών εικόνων και γεγονότων από την τηλεόραση, τον κοινωνικό τους περίγυρο και το σχολείο. 📺🏫👥
Όμως, δεν χρειάζεται να πάμε τόσο μακριά. Πριν ακόμη αντικρίσουν με τα μάτια τους για πρώτη φορά αυτόν τον κόσμο, όντας ακόμα στην κοιλιά της μητέρας τους, ακούνε τη φράση:
«Κλωτσάει! Ποδοσφαιριστής θα γίνει!» 👶⚽
Μετά από όλα αυτά, είναι φανερό πως η πλειοψηφία των νεαρών μας φίλων, από την ηλικία των 4-5 ετών, είναι «καταδικασμένοι» στην ίδια ασχολία, στο ίδιο παιχνίδι, στον ίδιο τρόπο ζωής.
❓«Καταδίκη» για ένα παιδί 5 χρονών;Τώρα βέβαια, πώς γίνεται να χρησιμοποιηθεί η λέξη «καταδίκη» για ένα παιδί 5 χρονών; Μήπως είναι υπερβολική;
Καθόλου.
Με την ανάπτυξη που, καλώς ή κακώς, έχει γνωρίσει το ποδόσφαιρο τις τελευταίες δεκαετίες, και κυρίως μετά το 2005, όλα έχουν γίνει πιο γρήγορα. Πιο γρήγορα από ποτέ. ⏱️
Όταν βλέπουμε παιδιά 16 και 17 χρονών να αποτελούν μέρος του ρόστερ θρυλικών ομάδων στα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, τότε είναι φανερό πως αυτά τα παιδιά έχουν ήδη τουλάχιστον 10 χρόνια ποδοσφαιρικού υποβάθρου. 🌍🏆
Άρα, αν αναλογιστεί κανείς επαγγελματική προπόνηση και συμπεριφορά από τα 5 ή τα 6 έτη, τότε επανέρχομαι στην «καταδίκη» που προανέφερα.
Οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους σε ακαδημίες από πολύ μικρή ηλικία. Ακόμα και λίγες εβδομάδες αφού τα παιδιά τους έχουν αρχίσει να περπατούν, σπεύδουν να προλάβουν να «δημιουργήσουν» τον επόμενο αστέρα του ποδοσφαίρου, το λεγόμενο σήμερα next big thing, που μπορεί στο μέλλον να κοστίζει 150, 200 ή και 500 εκατομμύρια. 💰
⏸️ Για ένα λεπτό...«Thing»; Δηλαδή, σε ελληνική μετάφραση, «πράγμα».
Οι γονείς τρέχουν με στόχο και όνειρο να κάνουν το παιδί τους... ένα μεγάλο «πράγμα». 🤔
Και κάτι ακόμα:
150, 200 ή 500 εκατομμύρια για ένα παιδί 18-19 χρονών —συνήθως τότε γίνονται αυτά τα συμβόλαια— τη στιγμή που με αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να σωθούν χιλιάδες ζωές σε όλο τον πλανήτη από βέβαιο θάνατο... 🌍💔
😔 Οι θυσίεςΣυνεχίζοντας στο θέμα μας, σε αυτά τα 10-12 χρόνια, μέχρι το παιδί να γίνει 17-18 ετών, έχει κάνει τόσες πολλές θυσίες, όσες μπορεί να μην κάνει ποτέ ένας άλλος άνθρωπος σε ολόκληρη τη ζωή του.
Χαμένες εκδρομές γιατί παίζει αγώνα. 🚌
Χαμένες πρωινές ώρες γιατί είναι κουρασμένο από τη χθεσινή βραδινή προπόνηση. 😴
Χαμένες βόλτες με το ποδήλατο γιατί υπάρχει κίνδυνος να χτυπήσει. 🚲
Χαμένα ξενύχτια με φίλους. 🌙
Χαμένη εκπαίδευση και χαμηλοί βαθμοί, επειδή «εγώ θα γίνω ποδοσφαιριστής». 📚
Χαμένες βάσεις μιας ανέμελης ζωής. 💭
Και κάπου εκεί εμφανίζονται και οι γνωστές ατάκες:
— «Μην παίζει κανείς στο προαύλιο του σχολείου με τα άλλα παιδιά που δεν ξέρουν μπάλα και θα σας χτυπήσουν.»
— «Δεν θα συμμετάσχει κανένας σας στους σχολικούς αγώνες του σχολείου σας.»
— «Μα κύριε, όλοι από εμάς περιμένουν, θα είναι όλο το σχολείο στο γήπεδο για να μας αποθεώσει.»
— «Έχουμε σημαντικούς αγώνες μπροστά μας. Δεν σας χρειάζονται οι σχολικοί αγώνες. Πρέπει να πάρουμε το πρωτάθλημα.»
Μερικοί all-time classic, δυστυχώς, διάλογοι προπονητών με εφήβους. 😞
🏁 Ο πρωταθλητισμός και το τίμημά τουΓενικότερα, όταν σηκώνεται η ταμπέλα του πρωταθλητισμού, ένα παιδί —αλλά και ένας ενήλικας— ξεκινά χαμένος, με στόχο να κερδίσει περισσότερα από όσα έχασε, επιδιώκοντας την εκπλήρωση του στόχου του και πιέζοντας τον εαυτό του στα άκρα. 🧠💥
Ελάχιστα παιδιά λαμβάνουν την ανταμοιβή αυτού του ρίσκου: να τα παρατήσουν όλα και να ασχοληθούν αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο, πετυχαίνοντας μια μεγάλη μεταγραφή και εξασφαλίζοντας οικονομικά το υπόλοιπο της ζωής τους και της οικογένειάς τους. 🏆💸
Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι πετυχαίνουν το όνειρό τους και κάνουν το χόμπι τους επάγγελμα — κάτι πραγματικά αξιοθαύμαστο. ⭐
Μερικά παιδιά είναι τυχερά και αρκετά ταλαντούχα, ώστε να διαπρέψουν τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στο σχολείο, κατοχυρώνοντας μια σχολή ως εναλλακτική λύση, σε περίπτωση που δεν συνεχιστεί η ανοδική τους ποδοσφαιρική πορεία, για παράδειγμα λόγω τραυματισμού. 🎓
Αρκετά παιδιά, επίσης, εγκαταλείπουν τον ποδοσφαιρικό πρωταθλητισμό, έστω και στην τελευταία τάξη του λυκείου, και καταφέρνουν να εξασφαλίσουν μια σχολή, ώστε να έχουν στο μέλλον ένα επάγγελμα.
⚠️ Η σκληρή πραγματικότηταΔυστυχώς, όμως, η μεγαλύτερη πλειοψηφία των παιδιών εγκαταλείπει το σχολείο και την υπόλοιπη ζωή της από μικρή ηλικία, για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο ποδοσφαιρικό όνειρο.
Συνήθως, όμως, για τους περισσότερους —και ειδικά στην Ελλάδα— αυτό παραμένει ένα ανεκπλήρωτο όνειρο. 🇬🇷
Γιατί όταν κάποιος στοχεύει στην Α’ Εθνική και καταλήγει, πριν καν συμπληρώσει τα 20 του χρόνια, να παίζει ερασιτεχνικά ή σε τοπικά πρωταθλήματα μαζί με άλλους που δεν έχουν θυσιάσει τίποτα και απλώς κάνουν το χόμπι τους... μάλλον απέτυχε.
Και τότε έρχονται στο προσκήνιο τα εξής ερωτήματα:
— Μήπως δεν άξιζαν όλα αυτά;
— Γιατί δεν με θέλουν στην πρώτη ομάδα, αφού ο ξένος παίκτης που έφεραν δεν είναι καλύτερός μου;
— Γιατί να πάθω σοβαρό τραυματισμό έναν μήνα πριν υπογράψω συμβόλαιο; 🤕
Πολλά ερωτήματα. Και ακόμη περισσότερες απαντήσεις.
🗣️ ΚλείνονταςΚλείνοντας, σαν φοιτητής γυμναστικής ακαδημίας και ποδοσφαιριστής που έκανε πρωταθλητισμό από τα 9 έως τα 19 του χρόνια, που έκανε αμέτρητες θυσίες, που έπαθε ρήξη χιαστού και πολλούς ακόμη τραυματισμούς σε κρίσιμες περιόδους για την καριέρα του, έχω να δηλώσω το εξής:
Όλοι οι γυμναστές και οι προπονητές πρέπει να βοηθούν τους γονείς να επιλέγουν μέσα από μια ποικιλία αθλημάτων για τα παιδιά τους. 🧒🏽🏃♂️🏀🏐
Και όποια κι αν είναι η επιλογή τους, να μην βιάζονται να κάνουν τα αγγελούδια τους πρωταθλητές. 👼🏆
Το ταλέντο είναι δύσκολο να το κρύψει κανείς. Και αυτό δεν πρέπει να σας αγχώνει.
Είναι σίγουρο πως ο Messi και ο Ronaldo θα πετύχαιναν ως ποδοσφαιριστές σε όποια εποχή κι αν γεννιούνταν και σε όποιον πλανήτη κι αν ζούσαν, γιατί έχουν υπερβολικό ταλέντο και χάρισμα — όχι επειδή οι γονείς τους νοιάστηκαν περισσότερο από άλλους γονείς. 🌟
Τέλος, θεωρώ πως το ποδόσφαιρο δίκαια είναι ο βασιλιάς των σπορ. 👑⚽
Έχει τους περισσότερους θεατές σε όλο τον κόσμο, έχει ενώσει λαούς, έχει σταματήσει πόλεμο για 48 ολόκληρες ώρες και δεν σταματά να χαρίζει αμέτρητες χαρές, συγκινήσεις και στιγμές διασκέδασης σε όλο τον κόσμο, κάθε στιγμή που περνάει. 🌍❤️
Ας μην ξεχνάμε όμως κάτι πολύ σημαντικό:
⚽ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.
📝 Πηγή: Άρης Γιάρας
🏅 Ιδιότητα: Γυμναστής
